Sunday 27 January 2008

മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍


ചിന്നഹള്ളിയിലെ
വിരസമായ രാത്രിയിലേക്ക്‌
മഴമേഘങ്ങള്‍ പറന്നു വന്നു
പിന്നെയവ
ഇരുള്‍മഴയായ്‌ പെയ്തിറങ്ങി


നിഴലും വെളിച്ചവും വീണുകിടക്കുന്ന
തെരുവുകളിലേക്ക്‌
ഗ്രാമങ്ങളിലെ മേല്‍ക്കൂരകളിലേക്ക്‌
പാതയോരത്തെ മരങ്ങളിലേക്ക്‌
മഴ തുള്ളികളായ്‌ പൊഴിഞ്ഞു വീണു


വിദൂരദിനങ്ങളിലെ മഴക്കാലസന്ധ്യകള്‍
ഞാന്‍ വെറുതെ ഓര്‍ത്തു പോയി
അന്നെന്റെ ഹൃദയം
പ്രണയാര്‍ദ്രമായിരുന്നു
മഴയോടു പോലും എനിക്കു പ്രണയമായിരുന്നു


എന്നാലിന്നു മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍
എന്റെ ഹൃദയം വിരഹാര്‍ദ്രമാണു
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ
ഏറ്റവു നല്ല ദിനങ്ങള്‍
അവള്‍ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി


മഴക്കാലസന്ധ്യകള്‍
സ്വപ്നങ്ങളുടെ പ്രണയകാലം
അതിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍
ഓന്നും തന്നെ
ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല


രാത്രിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക്‌
മഴ തിമിര്‍ത്തു പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു
ഇരുളടഞ്ഞ മുറിയില്‍
ഓര്‍മ്മകളുടെ തടവറയില്‍
ഞാനിപ്പോള്‍ ഏകനാണ്.

25 അഭിപ്രായങ്ങള്‍:

mahee said...

way something from my life everytime she leaves.......

beautiful...
simply beautiful..

and i'd like to say tht those lines abt Padmarajan were written by someone else.. its been with me for sometime n i dont remember wher i got it frm...
thanx for visitin...

ഹാരിസ്‌ said...

rain is not a rain
tht is memmories
and also u are poem is
so silent
like a
silent love.
sure the silence is the language of love

ശ്രീ said...

ഒന്നു കൂടി വായിച്ചു.

ഓര്‍മ്മകളുടെ മഴ നന്നായിട്ടുണ്ട്.
:)

കാണാമറയത്ത്.. said...

മനസിലേക്ക് ഓര്‍മകളുടെ കളിവഞ്ചി ഇറക്കുന്ന മഴക്കാലം നന്നായി...

Gopan (ഗോപന്‍) said...

ശിവകുമാറെ,
കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട്.
അഭിനന്ദനങ്ങള്‍. !

വേണു venu said...

ശിവകുമാറേ കവിത കൊള്ളാം.
മഴ്യ്ക്ക് ഭാഷയും ഭാവങ്ങളും ഉണ്ടു്. മനസ്സിന്‍റെ ഭാവം എന്തോ അതിലലിയുന്നു മഴ.:)

നിലാവര്‍ നിസ said...

നന്നായി കവിത.. മഴ തുടരട്ടേ..

RaFeeQ said...

കവിത നന്നായി.. മഴയിലൂടെ പ്രണയം ഒളിച്ചു പോയി അല്ലെ. :(

സ്നേഹതീരം said...

നന്നായിരിക്കുന്നു,കവിത.

മഴയെ പ്രണയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം,
എന്റെ മനസ്സിലും, ഈ കവിത
ഒരു നേര്‍ത്ത നൊമ്പരമായ്
പെയ്തിറങ്ങുന്നു..

ഫസല്‍ said...

very good poem

നിരക്ഷരന്‍ said...

ജീവിതം ഇനിയും ഒരുപാട് ബാക്കിയുണ്ട്. ഇത്രയ്ക്ക് നിരാശപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല സുഹൃത്തേ...

കാപ്പിലാന്‍ said...

നന്നായിട്ടുണ്ട് ശിവന്‍ ..ഇനിയും ഇങ്ങനെ എഴുതുക ...ആശംസകള്‍

തറവാടി said...

എന്തുപറ്റി ശിവകുമാറേ ഇത്ര ദുഖം(?) :)

മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ //സജി.!! said...

മഴപെയ്യട്ടെ തോരാത്ത ആ മഴക്കാലസന്ധ്യകള്‍
സ്വപ്നങ്ങളുടെ പ്രണയകാലം
അതിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍
ഒന്നും തന്നെ
ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല
നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആ ദിനങ്ങള്‍ ഇനി വെറും സ്വപ്നങ്ങള്‍ മാത്രം ഓര്‍മകളുടെ പടിവാതിലില്‍ തനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു ഇന്ന് ഞാനും

chenganur_vs_kochukrishnan said...

മഴ എപ്പോഴും മരണം പോലെ മനസ്സിനെ മയക്കുന്നതാണെന്നെനിക്കു തോന്നാറുണ്ട്‌.

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ said...

വീണ്ടുമൊരു മഴയ്ക്കായ് കാതോര്‍ക്കുക... മേഘങ്ങള്‍ പെയ്യാതിരിക്കില്ല.

നന്നായിരിക്കുന്നു

sv said...

മഴ തോരുന്നേയില്ല..
ഇന്നെലെ തുടങ്ങിയ മഴയാണു.. തോരുന്നേയില്ല..
പെയ്തിറങ്ങുന്ന ഒരായിരം മഴനൂലുകല്‍‍..
സ്വപ്നങ്ങല്‍ പെയ്തു തോരാത്ത മഴ പൊലെ ...


നന്നായിട്ടുണ്ടു...നന്മകള്‍ നേരുന്നു

indu said...

Good effort.

നജൂസ്‌ said...

മഴയത്ത്‌ കരഞ്ഞു നടക്കുക. ആരും കാണില്ലല്ലൊ.

നന്നായിരിക്കുന്നു

Anonymous said...

GOOD ,WRITE WE ENJOY

Sharu.... said...

നന്നായിരിക്കുന്നു കവിത..... ഭാവുകങ്ങള്‍

കാവലാന്‍ said...

കൊള്ളാം കേട്ടോ ഭാവുകങ്ങള്‍...

കാന്താരിക്കുട്ടി said...

എന്തിനാ ശിവാ ഇത്ര വിരഹ ദു:ഖം.. നല്ല കവിത നന്നായിരിക്കുന്നു..

സര്‍വ്വജിത് said...

മഴ എല്ലാവരെയും അനുഭൂതിയുടെ ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടു പോകുന്ന ഒന്നാണ് മഴയെ കുറിച്ചു എഴുതിയാലും വായിച്ചാലും ഒന്നും മടുക്കുകയില്ല .താങ്കളുടെ കവിതയും ഒരു മഴ നനഞ്ഞ അനുഭവം സമ്മാനിച്ചു നന്ദി ഇനിയും എഴുതുക

പച്ചമനുഷ്യൻ said...

SHIVA nite manasil nilavinte nishabdhatha undu...